در این نشست که در معاونت فرهنگی جهاد دانشگاهی اصفهان برگزار شد و با استقبال علاقهمندان به ادبیات داستانی همراه بود، دکتر سیاوش گلشیری، نویسنده و منتقد ادبی، به تحلیل و بررسی این مجموعهداستان پرداخت و با اشاره به جایگاه ویژه هاروکی موراکامی در ادبیات داستانی معاصر جهان، فرم روایی این کتاب را جذاب دانست و گفت: انتخاب زاویهدید اول شخص مفرد برای تمامی هشت داستان این مجموعه، نقطهعطفی در سبک نویسندگی موراکامی محسوب میشود.
به گفته این منتقد، موراکامی در این اثر با بهرهگیری از این تکنیک، فضایی صمیمی و در عین حال پیچیده خلق کرده است که خواننده را به سفری درونی در میان خاطرات، موسیقی و عشقهای گمشده میبرد. موراکامی با ظرافتی مثالزدنی، خواننده را با پرسشهای بنیادین بشر درباره مرگ، عشق، تنهایی و ماهیت حافظه مواجه میکند و این همان چیزی است که آثار او را از یک داستان ساده فراتر برده و به متنی فلسفی بدل میسازد.
این نویسنده و منتقد ادبی، با بررسی محتوای داستانها، به ویژگیهای شاخص آثار موراکامی از جمله تلفیق رئالیسم با عناصر فراواقعی و سورئال اشاره کرد و آن را یکی از دلایل اصلی جذابیت و ماندگاری این نویسنده ژاپنی دانست.
گلشیری به درونمایههای فلسفی و حس نوستالژی حاکم بر داستانهای کتاب اول شخص مفرد پرداخت و آن را در ادامه مسیر ادبی موراکامی و بازتابی از دغدغههای همیشگی او نظیر تنهایی، هویت و گذر زمان ارزیابی کرد.
وی با اشاره به جایگاه والای موراکامی در ادبیات داستانی معاصر، اظهار کرد: مجموعه «اول شخص مفرد» علیرغم حجم کمنسبت آن، به دلیل انتخاب هوشمندانه زاویهدید و پرداخت ظریف شخصیتها، یکی از پیچیدهترین و تأملبرانگیزترین آثار این نویسنده به شمار میرود.
این منتقد ادبی افزود: موراکامی در این اثر به جای تکیه بر پیرنگهای پیچیده و حادثهمحور، بیشتر بر روی «حالت» و «احساس» ناشی از بازخوانی گذشته تمرکز کرده و همین موضوع، حس همذاتپنداری عمیقی میان راوی و مخاطب ایجاد میکند.
دکتر گلشیری در ادامه به تبیین ویژگیهای شاخص آثار هاروکی موراکامی پرداخت و گفت: «نیروی محرکه اصلی ادبیات موراکامی، در تلفیق ماهرانه رئالیسم روزمره با عناصر فراواقعی و سورئال نهفته است.
وی همچنین به درونمایههای فلسفی و حس عمیق نوستالژی حاکم بر داستانهای این کتاب اشاره کرد و یادآور شد که شخصیتهای موراکامی همواره در جستوجوی هویتهای گمشدهای هستند که در گذر زمان و در میان شلوغی کلانشهرها رها شدهاند.
در پایان این نشست، دانشجویان حاضر با طرح پرسشهایی درباره علاقه مکرر موراکامی به راوی اول شخص و نسبت میان زندگی شخصی نویسنده با خلق داستانهایش، به گفتوگو با دکتر گلشیری پرداختند.
طرح ملی باشگاههای مطالعه دانشجویان ایران با هدف نهادینهسازی جریان نقد ادبی و گفتوگوهای تخصصی کتابمحور در فضای دانشگاهی، نقطه عطفی در تعامل دانشجویان با ادبیات داستانی پیچیده معاصر محسوب میشود.
