دسته‌بندی: یادداشت

پاییز سال 1930، ویل دورانت، نویسنده کتاب «تاریخ تمدن» سرگرم جمع کردن برگ‌ها بود و حسی از نشاط و سرزندگی داشت تا اینکه مرد خوش‌پوشی به او

اگر کسی بعد از جنگ فقط دوام آورده این شکست نیست و دوام آوردن خودش یک دستاورد است.

شما لایق ترمیم هستید، صرفا به این دلیل که انسان‌اید.

ترمیم تروما، بازگشت به نقطه قبل نیست، ساختن یک نقطه جدید است.

بهبودی، فقط یک مفهوم نیست، ابزارهای ساده‌ای دارد؛ ساده نه به معنی آسان، به معنی قابل انجام.

«آیا می‌شود در شرایط سخت از ابزارهای دفاعی سالم‌تری استفاده کرد؟» جواب این است: بله، اما نه به زور. مکانیزم‌های بالغانه از هوا نمی‌آیند.

بدن صبور است و منتظر. تنفس، توجه و کمی کنج‌کاوی درباره آنچه در درون می‌گذرد، اولین قدم‌ها برای بازگشت به آن است.